hilmi

KAYSERİLİ

Padisahin biri,
>> -'Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altin verecegim!'>>demis.

Yalancilar, hemen saraya kosusturup baslamislar yalana;
1 ''Bir kus, aslani kapip yuvasina>>goturdu.''
> ''Bunun neresi yalan?.. Kus kartaldir,>>arslan da kuzu kadar minik>> > >bir yavru. Kapti mi götürür>>tabii!..''
2 ''Komsu ülkede bir esegi kral>>yaptilar!..''
> ''Ülkenin krali, pencereden bakinirken tacini düsürmüs. Tac da pencerenin altindaki esegin basina gecmis. Tac kimin kafasindaysa, kral odur tabii!..
3 ''Padisahim, ben gokyuzune bir ok attim. Alti ay sonra geri döndü!''
> ''Senin ok bir agacin ustune düsmüstür. Agac,sonbaharda yapraklarini dökünce, takilacak yer bulamayip yere inmistir.''

Böylece padisah, her yalana gercek bir bahane bulmus ve kimse padisaha bu yalandir dedirtememis.

-> Ama bir gun bir Kayserili gelmis;
> ''Padisahim, sen benim babamdan borc olarak bir küp dolusu altin almistin. Simdi geri almaya geldim.
Yalandir dersen ödülümü ver. Yalan degil dersen borcunu öde!..''>***